ergoYOU 

doe er ZELF wat aan

 

praktijk


Sport

Helaas blijft (bijna) iedereen hardnekkig geloven in de algemeen gangbare theorie over het menselijk lopen (Inman, Ralston, Todd, 1981).  Dus blijft (bijna) de hele sportwereld compleet met wetenschappelijke begeleiding doordenderen op de hakken.
En ondertussen wordt door de bijbehorende industrie stevig verdiend aan schoenen met schokdempers om de ergste klappen op te vangen (zolang die schoenen aanblijven tenminste).


Normale mensen

Bovendien, normale mensen lopen in onze maatschappij niet op blote voeten maar op schoenen. En die schoenen krijgen ze tegenwoordig al aan voor ze goed en wel uit de wieg kruipen.
Ook wordt onze leefomgeving steeds maar vlakker:
Toen ik lang geleden naar de lagere school moest lopen over hobbelige straten met kinderkopjes stapte je van het ene gat in het andere.

Als je dan je voeten niet goed optilde ging je meteen onderuit.

Maar de koters van tegenwoordig kunnen desgewenst naar school rolschaatsen over volmaakt vlak plaveisel.
En voetballen doen ze nu op
volmaakt vlak kunstgras.

Technische vooruitgang!

Of prikkel-deprivatie?


Contingente adaptatie

Bij lopen met schoenen op een (min of meer) vlakke en stroeve ondergrond zijn de problemen bij het landen betrekkelijk klein. Dan komen mensen kennelijk gemakkelijk in de verleiding om de gevolgen van verkeerd landen min of meer te compenseren met andere grote gewrichten of (nog erger) de krommingen van de wervelkolom.


Echter, dergelijke 'adaptaties' leiden na verloop van tijd vaak tot min of meer ernstige problemen, niet alleen met die gewrichten en/of de wervelkolom maar ook met het hart, de longen, de spijsvertering en wat niet al.

En als de klachten ernstig genoeg worden, dan zijn allerlei medische specialisten graag bereid om de ‘versleten’ onderdelen te vervangen door technisch zeer geavanceerde protheses.
Maar dat gaat meestal niet pro deo.


de weg terug >