ergoYOU 

doe er ZELF wat aan

 

nut


Voor het biomechanisch analyseren van werk werd eerst
op video vastgelegd hoe dat werk werd uitgevoerd.


Terug op kantoor werden de opnames bestudeerd in slow-motion.
Op het oog video-beelden selecteren van zware (of juist lichte)
houdingen /bewegingen / krachtsuitoefeningen  (kwalitatief).


Geselecteerde beelden doorrekenen (kwantitatief).

Eerst met de hand.
Heeel veel rekenwerk.


Bovendien: voor biomechanische analyse achteraf is het handig

om video op te nemen haaks op het vlak van beweging.

Maar bij rotatie-bewegingen, zoals bijvoorbeeld links oppakken
en rechts weer neerzetten, is dat technisch niet mogelijk.


Je kunt wel die rotatie achteraf verrekenen.
Maar dat is dan nog veeel meer rekenwerk.


En alle resultaten moesten ook altijd weer

netjes schriftelijk gerapporteerd worden.


Dus vanaf 1985 eigen ontwikkeling van ergoCAD/CAA.


Eerst zelf geprogrammeerd in Basic op een Apple IIc.


Maar die IIc was veel te langzaam voor zulk rekenwerk.

Eén houding doorrekenen duurde minstens drie kwartier.

Bovendien moest je het videoplaatje eerst uitprinten

en dan als voorbeeld NAAST het scherm hangen.


Eigenlijk wilde ik het videoplaatje als achtergrond OP het scherm.

Dat was technisch mogelijk op de latere Apple Macintosh.


Ik heb nog geprobeerd om die ideale toestand zelf
om te programmeren naar die Apple Macintosh.
Maar voor mij was dat (toen nog) te moeilijk.


In 1991 kreeg ik een budget om het extern te laten programmeren.


De bedoeling was om te zijner tijd op elk Districtskantoor

een complete set videoapparatuur + Macintosh + ergoCAD/CAA

te plaatsen en te bemannen. Zodat ze zelf verdachte werkplekken konden onderzoeken en de resultaten schriftelijk rapporteren.

Een soort arbo-service avant la lettre.


In 1992 waren de externe programmeurs bijna klaar.


Maar in 1993 werd de GMD opgeheven.
Einde project.